tom, damned ... you promised me to send at least 5 books to Shanghai and they haven't arrived yet. Buy some stamps:)

Tom, ik heb met veel plezier het boek verorberd en het heeft me bovendien tot nadenken aangezet – wat kan een mens nog meer wensen. Zoals je zelf aangeeft in je post, wellicht visionair wat het Web 2.0 aspect betreft, maar vooral boeiend indien dat samengenomen wordt met e-government/e-governance. Enkele bedenkingen vanuit lekeninvalshoek en bij gebrek aan eigen blog speel ik even koekoek bij jou.

Waarom wordt Web2.0 voorgesteld alsof het een nieuwe uitvinding is ? Terwijl het mij eerder een logische, bijna organische evolutie lijkt, en niet enkel van het internet, maar van het internet binnen de context van onze maatschappij: juist, van technologie naar medium. En media hebben nu eenmaal andere eigenschappen, maar ik dwaal af.

Wat me vooral stoort is dat alle mooie principes ten spijt Web 2.0 vooral blijft draaien rond eerder technisch-functionele issues, zoals de onderlinge koppeling van toepassingen als blogs, wikipedia, Flickr, del.icio.us, Googlemaps (waarom citeert iedereen telkens dezelfde ?), terwijl ik op mijn honger blijf als het gaat over de kracht van het virtuele platform, het transparant maken van kennis en macht van netwerken, het creëren door die verbondenheid van zaken die groter zijn dan de som (ik parafraseer Bart van Netlash). En als de social software dan al het sociaal kapitaal valoriseert, dan blijft dat te veel steken in de community approach, en me dunkt dat Web 1.0 zich op dat vlak al bewezen heeft (cf. doelgroepensites voor senioren, jongeren enz.).

Ik geef toe dat een gemeenschappelijke interesse of focus wellicht de aanzet zal (moeten) zijn om zo’n ideaal netwerk te creëren, maar de meerwaarde ervan hoeft niet uitsluitend het vergroten van dat community-gevoel zijn. Mij interesseert meer de kennis en expertise van mensen en de manier waarop die aangewend kunnen worden voor zaken gaande van informatie-inwinning tot sensibiliseren en zelfs mobiliseren. En daar komt de bijzondere link met e-government op de proppen, nl. de mogelijkheden die internet als medium biedt voor de participatie van de burger aan het bestuur. Ik meen te weten dat er, los van het internet, evenzeer op wetgevend en bestuurlijk vlak een tendens is tot grotere inspraak van de burger in alle aspecten van zijn leefomgeving. Ik gebruik bewust niet het woord gemeenschap (community), want bewoners kiezen niet noodzakelijk hun buren, maar dit neemt niet weg dat alle buren samen de krijtlijnen van hun leefomgeving willen uitzetten, waarbij het verbeteren van de kwaliteit van het leven voorop staat. Ik dacht dat dit de essentie van social software was. En met alle respect, maar Mechelen Blogt of Leuven over Leuven mogen dan al wel in de goeie richting gaan, ze beklijven me niet helemaal.

Laat het echte Web 2.0 nu maar opstaan.

"De participatie van de burger aan het bestuur" wordt voorgesteld als het nec plus ultra voor een stedelijke website/digitale stad.

In theorie klopt dat natuurlijk. In de praktijk ben ik evenwel nog niemand (geen burger en ook geen politieker) tegengekomen die dat effectief wenst. Ik laat hier gemakshalve evangelisten à la Tom buiten beschouwing.

Is er wel een (voldoende groot) draagvlak voor web 2.0-toepassingen? Wie overtuigt mij (en de burger en de politicus)?

@Marc, wow een hele brok. In de eerste plaats een welgemeende merci voor de positieve feedback. Ik probeer zo goed en zo kwaad mogelijk een antwoord te geven op al de bedenkingen die je maakt.

Ik beschouw je opmerking over het belang van de focus op de kracht van het netwerk juist als de essentie van het boek. Ik stel er technologie voor als een commoditeit en het ontginnen van het potentieel van netwerken als een uitdaging. voor mij draait alles rond Web2.0 om het ontginnen van het potentieel van netwerken en in het zichtbaar maken van de onzichtbare linken tussen punten in een netwerk. je hebt absoluut gelijk dat Flickr en Del.icio.us op dit vlak niet de meest verhelderende voorbeelden zijn. Ik hoop dat de cases in het boek van heel concrete lokale virtuele gemeenschappen dat wel zijn. Web2.0 is inderdaad een logische evolutie. Het boek is gebaseerd op een onderzoek dat startte lang voor de term Web2.0 op deze evolutie gekleefd is. Ik heb eerlijk gezegd het gevoel dat deze term momenteel meer deuren doet toeslaan dat dat ze deuren opent. Ik heb lange tijd geïnsisteerd om de term te blijven gebruiken, maar ik begin er toch meer en meer van af te zien.

Het vergroten van het community-gevoel was nadrukkelijk niet mijn betrachting. Ik heb het in mijn boek over het grote verschil tussenn lokaliteit en commumnity: het is niet omdat je dezelfde lokaliteit deelt met iemand, dat je daarom wil connecteren met die persoon. Wat je wel wil is toegang tot zijn relevante kennis, weetjes, inzichten,... over de plaats waar je woont.

Dat Mechelen.blogt.be niet helemaal beklijft op het vlak van het verbeteren van de leefbaarheid van een stad klopt misschien wel een beetje, maar de effecten van dergelijk "platform" zijn misschien ook gewoon niet op het eerste zicht duidelijk. De conversaties op de blog blijken bijvoorbeeld ook gelezen te worden door het bestuur, die op deze manier probeert vinger aan de pols te houden. sommige mandatarissen participeren zelfs in de discussie. Bovendien wordt er in de blog langzamerhand een schitterende database gecreëerd met inhoud die voor citymarketing doeleinden gebruikt kan worden. De positieve Mechelen verhalen liggen er voor het rapen. En zeg nu zelf: een stad als Mechelen kan die wel gebruiken ;-)

Maar ik wil zeker geen tekort doen aan je standpunt, dat het nog lang niet disruptief genoeg is om ook de burger beter te betrekken in het beleid. Wat dat betreft hebben we doelbewust de krijtlijnen getrokken in dit onderzoek. Het ging ons in de eerste plaats over de kracht van sociale netwerken in een lokale context. In een volgend project - dat sinds kort door het IWT goedgekeurd is - zal Memori een gelijkaardig project opzetten, specifiek rond participatie en inspraak. In deze context is de opmerking van Wouter dus heel terecht: Ik zou het ook niet weten welk bestuur daar momenteel klaar voor is. Het onderzoek zal dan ook vooral moeten uitmaken hoe de voorwaarden daarvoor gecreëerd moeten worden. Ook hier is het vooral weer een kwestie van het scheppen van een klimaat, veeleer dan het creëeren van nieuwe technologieën.